T Σ ΕΛΙΟΤ

June 8, 2010 at 5:24 pm (poems, lyrics, and ,tricky words)

Η ποίηση δεν είναι μια απελευθέρωση συναισθήματος αλλά μια απόδραση από το συνάισθημα.Αλλά μόνο όσοι έχουν συνάισθημα

γνωρίζουν τι σημαίνει να θέλεις να αποδράσεις απο αυτό

Τ Σ Ελιοτ

Advertisements

Permalink Leave a Comment

ripage a Carcharodon carcharias

June 8, 2010 at 5:21 pm (posts)

part 1

Ακόμα και το πιο φονικό ενστικτο επιβιώνει επιβαλλοντας το χρόνο του .

Eνας επικίνδυνος δολοφόνος. Όπου ξεχωρίζει όχι μόνο για την δύναμη του αλλά κυρίως για το ένστικτο αυτοσυντήρησης που διαθέτει.. Να μυρίζεις πριν δαγκώσεις Να κοιτάζεις πριν δώσεις το χαμόγελο σου. Να ανοίγεις το στόμα. Και να κάνεις με τα χέρια σου το σήμα του απείρου. Μικρός τινάζεσαι στο πρώτο άγγιγμα .Γέροντας πεθαίνεις  σε ένα όργιο κανιβαλισμού. Να πλέεις ,να κλαις μέσα στον εκάστοτε  χωροχρόνο που σε διαπερνά και να χαμογελάς στραβά και αλήτικα όταν σε λένε κτήνος .Ασχημίζεις μόνο από το ύφος των ματιών σου. Και όταν  αδειάζεις τα σωθικά σου κάθε δεύτερο βράδυ. Ψάχνεις το άλλο σου μισό στο τρίγωνο των Βερμούδων .Στο διαστημικό λεοφωρείο Ατλαντίς .Σε χαϊκού γραμμένο σε μπλε στένσιλ που θυμίζει. τώρα, αμέσως και γρήγορα .Κάθε στιγμή  και μελλοντική  αμνησία…Κάθε τέλος της και μνήμη

part 2

Στριμωγμένος στο μπαλκόνι στο περιθώριο εθελοντικά και αυθεντικά. Θέα με εποχές με άποψη ,αγάπη για την αγάπη ,την ομορφιά , σεβασμός ότι είναι φαινομενικά λίγη και ακριβή .Είτε παιχνίδι , φαγητό γυναίκα και μουσική ξέρεις ότι υπάρχει η ματιά πίσω από την ματιά .Το προσωπείο . Μετρώντας πάνω από όλα το βάθος, το ύψος του γκρεμού ,την απόσταση του παραθύρου ,το μήκος των φτερών .Ανάγκη για ασφάλεια αναλυση ,ρίσκο.Όλα.Μετράς τα όρια όταν δε φοβασαι τίποτα και τα πάντα.Πως γίνεται αυτό ρε?δε γίνεται γιαυτό είσαι ακόμα εδώ.Απο την μέσα μεριά του τζαμιού τόσο λεπτό όμως .Όσο το γυαλί ενός υποβρυχίου αναμεσα σε σένα και το νερο με τους καρχαρίες .Το περίεργο όνειρο. Μεσα στη κόλαση ,στον ωκεανό .Κοντά στο μάτι της πυρηνικής έκρηξης Να την κάνεις δικιά σου να γίνει ιστορίες για τα μικρά αδερφάκια σου αλλα να επιζήσεις κιόλας .Βόλτα . Παντα μια βόλτα πριν βουτήξεις …

Permalink Leave a Comment

INTO THE WILD

June 8, 2010 at 5:12 pm (posts)

 H απουσία απαιτήσεων είναι πολύ παρεξηγημένη έννοια τελικά.Απαιτεί τέλεια αυτογνωσία του εσωτερικού κόσμου σου, των δυνατοτήτων  και των περιεχομένων μέσων για να τις ικανοιποήσεις .Πέρα από αυτά τα πραγματιστικά και μετρήσιμα δεδομένα υπάρχει και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό.Μια κρυφή ενότητα ,ένα συνολο χαρακτηριστικών με δυναμική βόμβας.Ετοιμη να σκάσει όταν μεταβληθούν οι παράμετροι που την κρατούν σε έλεγχο.Εγωισμός .Μαθαίνεις να ισορροπείς στη λεπτή διαχωριστική γραμμή ,αυτή που θα χωρίσει την γνήσια επιβίωση από την χαρά της σύγκρουσης .Την δειλία ,από την ανάγνωση των αδυναμιών σου , την καταστροφή των ονείρων από την ανικανότητα συντήριση τους .Η συνειδητοποίση , η αλήθεια αντικαθιστά τις υπόλοιπες ανάγκες την αγάπη, τον  οίκτο κτλπ.Πόσο βαθειά μπορείς να πας για να το πετυχεις αυτό? Πιστεύεις ότι μπορείς  να το πετύχεις  έξω από την αλληλεπίδραση των πυρήνων των προβλημάτων? Δε πετυχαίνει .Ποτέ δε μπορείς να απορροφήσεις όλη την γνώση ,την ενέργεια που θα σου ξεκλειδώσει εκείνο το γρίφο που θα πας παραπέρα .Δε δουλεύει.Είτε κάτι κρατούν οι άλλοι για να είσαι εσύ ευτυχισμένος ,είτε αυτό που θα βρείς είναι βαρύ για να το χωνέψεις μόνος  μέσα στην ατομικότητα σου.Να μη είσαι ψέυτης  λοιπόν γιατί ξέρεις  ότι γράφεις για να σε διαβάσουν ,βοηθάς για τι το θέλεις, ονειρεύεσαι στο τζάκι σου έξυπνους ανθρώπους ,όμορφους και νέους ώστε να μοιράζεσαι μαζί τους  το κυνήγι σου

Η ευτυχία είναι αληθινή όταν μοιράζεται . Σωστό και αληθινό.Ποιό αληθινό όμως είναι πως δυστυχία που δε μοιράζεται σκοτώνει πρώτα τους αλλους .Γιατι συμφωνα με ένα αφελές  σενάριο οι ανθρωποι δημιουργούν δεσμούς μεταξύ τους και όταν τους κόβεις είναι σα να τους ακρωτηριάζεις .Θελουμε μεταξύ μας να νιώθουμε.Και μπορεί  το να εχεις και να μην δίνεις να είναι σκληρό αλλα πιο απάνθρωπο είναι να πέρνεις του διπλανού σου και να το πετάς στα σκουπίδια .Επειδη είσαι οργισμένος ,ανασφαλής ,σε σύγχιση,Ετσι πρέπει να ψάξεις πολύ βαθιά  μέσα  σου για ποια πρέπει  να είσαι διαθετιμένος να πεθάνεις και μοιραία εκεί  είναι και η παγίδα .Ισως πρέπει να το κάνεις για τους άλλους .Καταλαβες?Ποιο το νόημα να ζεις απόψεις, ιδέες αν  δε τις δοκιμάζεις ή αλλάζεις αιώνια?Πως περνιέσαι για γεναιόδωρος αν δε δώσεις ποτέ από το υστέρημα σου ?Φτανεις να  θεωρήσαι ειλικρινής χωρίς  ποτε να έχεις εμπλακεί σε δυσκολες κουβέντες .Φίλος χωρις να δώσεις κατι δικό σου στον άλλο. (δώρο όχι ανταλλαγή)Ασυμβίβαστος μόνο επειδή σε πλήγωσε η συμβατικότητα .Δε κάνεις πραγματικές επιλογές  έτσι .Εισαι πέτρα, νεκρός και τα θηρία δε τρώνε νεκρούς .Προσεξέ το αυτό. Η ζουγκλα είναι από την άλλη μεριά του χάρτη.Νοτια .Στα καλοκαίρια..Εκεί φαίνονται όλα .Να είσαι μάγκας και να μπεις μεσα Ρινγκ είναι και πέφτει ξύλο.Σε έχουν δείρει ποτέ ?Τοτε γνωρίζεις ότι ο στόχος είναι πάντα το κεφάλι…Εκεί και τα σημάδια της μάχης σου.

Permalink Leave a Comment